17/11

The 17th of November is a day with strong connotations for the Greek people. The most positive and optimistic aspect of this date in their consciousness is linked with the commemoration of the students’ uprising in 1973 that marked the beginning of the end for the military dictatorship imposed on Greece on the 21st of April1967. Naturally, it is a memorial day still mainly respected by the school- and university- youth that see into the events around the Polytechnic school of Athens, those days of November 38 years ago, a paradigm for acts against oppression from unjust authorities. In variable manners, therefore, this year’s commemoration becomes significant for the students in Greek schools of both Greece and the Diaspora. Among the latter, we naturally think of the way this memory can be experienced by the students of the Greek schools in Khartoum, and so, it is an honor to host a text written for paying respect to the day by a young student of the Kontomichalos school, Elina Georgiadou, born in Khartoum and raised there by parents of Greek origin but permanent residents of the Sudanese capital. Thank you Elina :-)

Κάποτε μου είπαν πως η γιορτή του Πολυτεχνείου βρισκόταν στα τελευταία της… Δεν θέλησα να το πιστέψω. Αυτή η γιορτή περιλαμβάνει τόσα νοήματα για εμάς τους έφηβους της Κοντομιχαλείου Σχολής. Μια γιορτή αλλιώτικη απ’ όλες τις άλλες γιατί για πρώτη φορά δεν γιορτάζουμε το παρελθόν αλλά το μέλλον μας: Τη δημοκρατία! Μέσα από αυτή την γιορτή αναδύεται η ελπίδα για μια καινούρια Ελλάδα, που δυστυχώς μέχρι σήμερα δεν την έχουμε δει. Όμως δεν το βάζουμε κάτω…

Φτάνει μόνο να ακουστεί η λέξη «Πολυτεχνείο» για να αρχίσουμε να τραγουδάμε του σκοπούς του Μίκη Θεοδωράκη και του Μάνου Λοΐζου, που μας μεταφέρουν σε μια άλλη πονεμένη εποχή. Τραγούδια των οποίων οι στίχοι μιλούν για αληθινά γεγονότα που εμείς δε ζήσαμε και δεν μπορούμε καν να φανταστούμε. Όνειρα και ελπίδες όλα κρυμμένα εδώ και χρόνια στα συνθήματα του Πολυτεχνείου, «Ψωμί, Παιδεία, Ελεύθερια, Εθνική Ανεξαρτησία».

Πώς να ξεχάσουμε τα λόγια που ακούστηκαν εκείνες τις μέρες από τον ραδιοφωνικό σταθμό των ξεσηκωμένων φοιτητών λίγες ώρες πριν το τανκ μπει στην αυλή του Πολυτεχνείου γκρεμίζοντας τις πύλες, «Φαντάροι, είμαστε άοπλοι, είμαστε αδέλφια, μη μας χτυπήσετε, ελάτε μαζί μας»… Πώς να ξεχάσουμε τα φρικτά βασανιστήρια που υπέστησαν όσοι πήγαν κόντρα στην Χούντα… Η ταύτιση λοιπόν με αυτά τα πρόσωπα που θυσίασαν τις ζωές τους για ένα καλύτερο αύριο είναι αναπόφευκτη. Ο καθένας μας ξεχωριστά αλλά και όλοι μαζί με την συμμετοχή μας σε τούτη τη γιορτή τιμούμε αυτούς που με θάρρος και δύναμη στάθηκαν απέναντι στους φασίστες της 21ης Απριλίου που εμφανίστηκαν ως σωτήρες. Η οργή του λαού ήταν το πιο δυνατό όπλο. Τα αδούλωτα νιάτα – φοιτητές και μαθητές – ύψωσαν το κορμί και την ψυχή τους απέναντι στην ωμή βία των χουντικών για τη Λευτεριά, τη Δημοκρατία και για την Εθνική Ανεξαρτησία.

Είναι θλιβερό όμως πως η Ελλάδα ενώ κατάφερε να  γλυτώσει από την πληγή του φασισμού, αυτή τη στιγμή βρίσκεται δέσμια των «δανειστών» της και των «εταίρων» της. Ακόμα πιο θλιβερό όμως είναι το γεγονός ότι ορισμένοι άνθρωποι που ανήκουν στην λεγόμενη «γενιά του Πολυτεχνείου» έχουν πολύ μεγάλο μερίδιο ευθύνης για την κατάσταση της πατρίδας μας σήμερα. Εμείς οι νέοι σε καμιά περίπτωση δε θα πάψουμε να τους τιμούμε· όμως δε θα πάψουμε και να τους κρίνουμε.

Το «Πολυτεχνείο» δεν πέθανε, ζει ακόμα και θα πολεμήσουμε γι’ αυτό!

 

This entry was posted in Greeks of Sudan and tagged , . Bookmark the permalink.

2 Responses to 17/11

  1. chirine nour says:

    κι εμεις ζαλιζμενοι σε μια χωρα που ειναι ικανη για το καλυτερο οπως και για το χειροτερο χρονια μπαλωναμε το μελλον με το μιτο της αριαδνης. τωρα στο λαβυρινθο αντιμετωποι με το μινοταυρο ζηταμε αναβολη.

  2. ergamenis says:

    Υπέροχο το σχόλιο!
    Να τολμήσω κι εγώ μια εξίσου μυθογραφική απάντηση!;!
    Τολμώ:
    Ο Θησέας συνοίκισε την Αττική κι άρα πράττει σύμφωνα με απολλώνιες επιταγές. Ο “ερχόμενος” Διόνυσος πρέπει να μας απ-οικίσει κι άρα ξαναστείλει στις αυθεντικές πηγές της “ζαλάδας”, τα χωράφια και τα ζώα…τα οποία μινωταυριάζουν μόνο μέσα στις δαιδαλώδεις στοές του πολιτισμού των τοίχων, των πετυχημένων και των άτυχων!
    Αρκεί βέβαια να μην αφήσουμε το βακχισμό στα χέρια πεισιστρατηδών και χρειαστούμε τυραννοκτόνους και μετέπειτα αναμορφωτές.
    Όσο είναι καιρός, φίλτατη, όσο είναι καιρός, ας πάμε εμείς την Αριάδνη στη Νάξο!

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s